چند اندرز از دکتر شریعتی

رنج بزرگ یک انسان این است که عظمت او و شخصیت او در قالب فکرهای کوتاه، در برابر نگاههای پست و پلید، و احساس او در روحهای بسیار آلوده و اندک و تنگ قرار گیرد انسانیت حد و مرزی نمیشناسد .قبل از آنکه دارای هویت زن و یا مرد بودن باشیم .انسانیم و تکلیف آدمیت از جنسیت بالاتر است.همدیگر را به این نام بشناسیم ، مقام بالاتری داریم.

تقوا تنها سلاح مجاهد است و تهمت ، تنها سلاح منافق.

سه مرحله در زندگی وجود دارد:
مرحله اول مرحله دست و پا زدن در میراث گذشتگان است.
دومین مرحله طغیان به آنچه تحمیل شده است.
مرحله ی سوم مرحله ی بازیابی خویشتن و شناخت و پذیرفتن ارزش های اصیل

خدایا : به من قدرت تحمل عقیده مخالف ارزانی کن .
خدایا : خودخواهی را چندان در من بکش ، یا چندان بر کش ، تا خودخواهی دیگران را احساس نکنم ، و از آن در رنج نباشم .
خدایا : اندیشه و احساس مرا در سطح پائینی میاور که زرنگی های حقیر و پستی های نکبت بار و پلید شبه آدم های اندک را متوجه شوم ، چه ، دوست تر می دارم بزرگواری گول خور باشم تا، همچون اینان ، کوچکواری گول زن .
خدایا : بر اراده ، دانش ، عصیان ، بی نیازی ، حیرت ، لطافت روح ، شهامت و تنهایی ام بیفزای .
خدایا : رحمتی کن تا ایمان ، نام و نان برایم نیاورد ، قوتم بخش تا نانم را ، و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم ، تا از آنها باشم که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار می کنند ، نه آنها که پول دین می گیرند و برای دنیا کار می کنند

/ 0 نظر / 32 بازدید